Guru Series Malayalam

Guru (Malayalam)

Need for a Living Guru (Malayalam)

Bhagwan as Guru (Malayalam)

Atma as Guru (Malayalam)

A Deceased Person as our Guru (Malayalam)

In Seeking A Guru (Malayalam)

Importance of a Guru of Traditional Lineage (Malayalam)

Qualities to Seek in a Guru (Malayalam)

Waiting for Our Guru (Malayalam)

Beware of Fake Gurus (Malayalam)

നമ്മുടെ ഗുരുവായി യശ്ശശരീരനായ  ഒരാൾ

മരിച്ചുപോയ ഒരാളെ ഗുരുവായി പരിഗണിക്കുന്നത് ഒരു സാധാരണ സമ്പ്രദായമായി മാറിയതെങ്ങനെയെന്ന് ശ്രീമജ്ജഗദ്ഗുരു ശങ്കരാചാര്യ സ്വാമി ശ്രീ നിശ്ചലാനന്ദ സരസ്വതീജി മഹാരാജാവ്, ശ്രീ പുരി ഗോവർദ്ധന മഠത്തിന്റെ ശങ്കരാചാര്യൻ (മഹാരാജാജി എന്ന് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു) പങ്കിടുന്നു.

പലരും ഇന്ന് ശ്രീരാമകൃഷ്ണ പരമഹംസനെ തങ്ങളുടെ ഗുരുവായി കണക്കാക്കുന്നു. സ്വാമി വിവേകാനന്ദനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഗുരുവായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തെ നയിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു, ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തെ തന്റെ ഗുരുവായി കണക്കാക്കുന്ന ആർക്കും ദർശനം നടത്താനോ മാർഗനിർദേശം ലഭിക്കാനോ കഴിയില്ല.

പിന്നെ, ഭഗവാനെ തങ്ങളുടെ ഗുരുവാക്കിയെന്ന് പറയുന്ന വേറെ ചിലരുണ്ട് – ശ്രീകൃഷ്ണന്റെയും ഹനുമാനന്റെയും രൂപത്തിൽ.

മേൽപ്പറഞ്ഞ രീതിയിൽ നാം ഒരു ഗുരുവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ (ഭഗവാന്റെ തന്നെ അവതാരമോ അന്തരിച്ച ആരെങ്കിലുമോ) നാം അന്വേഷിക്കുന്ന പരമസത്യം/ഈശ്വരൻ പോലെ നമ്മുടെ ഗുരുവും അപ്രാപ്യമാണ്.

നമ്മുടെ ഗുരുവിനെ ദർശനം നടത്തുകയും അദ്ദേഹം എത്തിച്ചേരാനാകാത്ത പക്ഷം മാർഗനിർദേശം തേടുകയും ചെയ്യുന്നതെങ്ങനെ?

ഇത് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നത് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടാക്കില്ലേ?

നിങ്ങളുടെ പ്രൈമറി മുതൽ എംഎസ്‌സി വരെയുള്ള അധ്യാപകരുടെ ശിക്ഷണത്തിൽ പഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. മരിച്ച അധ്യാപകരെയും ഉൾപ്പെടുത്തുക. പുസ്‌തകങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് നൽകിയാലും നിങ്ങളുടെ മുൻകാല ഗുരുക്കന്മാർ മിടുക്കരായിരുന്നാലും മരിച്ചുപോയതിനാൽ അവർക്ക് നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ആളുകൾ പലപ്പോഴും തങ്ങളെ കഴിവുള്ള വിദ്യാർത്ഥികളായി കണക്കാക്കുന്നു, പക്ഷേ തങ്ങളെ ഗുരുവായി നയിക്കാൻ കഴിവുള്ള ആരും ഇല്ലെന്ന് കരുതുന്നു.

ഇത് അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഒരു മനോഭാവമല്ലേ?

നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളാണ് ഗുരു, നിങ്ങൾക്ക് ആരെയൊക്കെ കാണാനും പഠിക്കാനും കഴിയും.

മഹാരാജി മഹാനായ ഭരണാധികാരിയുടെ ഉദാഹരണം നൽകുന്നു – രാജ ഭരതൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രത്തിന് ‘ഭാരതം’ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു, ഭാഗവതത്തിലെ 5-ഉം 11-ഉം ഖണ്ഡങ്ങളെ പരാമർശിച്ച് താഴെ പറയുന്നു –

വർഷങ്ങളോളം ഭരിച്ച രാജ ഭരതൻ തന്റെ സിംഹാസനവും കുടുംബവും ഉപേക്ഷിച്ച് തപസ്സിനായി പോയി. കാട്ടിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാലത്ത് അവൻ രക്ഷിച്ച ഒരു മാൻ കുഞ്ഞിനെ വളർത്തി. അതിനിടയിൽ അയാൾ അതിനോട് ആഴത്തിൽ ചേർന്നു. വഴികാട്ടിയായി ഒരു ഗുരു ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, സ്വന്തം മക്കളെയും കൊച്ചുമക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഒരു മാൻകുഞ്ഞിനെ വളർത്തുന്നതിൽ ഏർപ്പെട്ട് ആസക്തി വളർത്തിയാൽ – ഇത് അവന്റെ പതനത്തിന് കാരണമാകുമെന്ന് പറയുമായിരുന്നു. ആത്യന്തികമായി അവന്റെ ഈ അഗാധമായ അടുപ്പം അവന്റെ അടുത്ത ജന്മം ഒരു മാനിന്റെ ജന്മത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.

ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതും പ്രാപ്യവുമായ ഒരു ഗുരു നമുക്ക് ആവശ്യമായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ഇത് വിശദീകരിക്കുന്നു

Subscribe to us!

Your Email Address

I consent to receive updates through email.

Please rest assured that we don't share your email address with anyone. It is kept completely secure and private. Please review our privacy policy.